Tijd voor weer wat muziek die bij het chemisch afval hoort.
Zanger Rinus heeft op de liefhebbers van vreselijke muziek altijd een grote aantrekkingskracht. Niet alleen begeeft hij zich in het Nederlandse levenslied, dat al weinig aantrekkingskracht uitoefent op de meeste aardbewoners, maar hij slaagt er zelfs in om dit genre dusdanig te verkrachten, dat je met andere oren naar Frans Bauer en Andre Hazes gaat luisteren. Niet dat ik ze nu goed vindt, maar de afgrond blijkt nog dieper dan gedacht.
Vooral knap vindt ik van Rinus (ik blijf geloven dat hij die Zanger er alleen maar voor zet zodat zijn gekweel als zingen wordt gezien) dat hij zo slecht zingt, dat ik tot dusver alleen maar beter zing als ik het probeer te imiteren. En ik kan niet goed zingen.
Maar de clips van Rinus slaan pas echt alles. Zoals zijn nieuwe single Ushi Dushi, die gaat over zijn verblijf met Gaby in een jacuzzi. Ik zie na Marlous onder de douche een patroon. Het loont om goed op te letten op het meisje dat met Rinus in de Jacuzzi zit, want in de loop van de clip beseft ze meer en meer dat ze hier niet aan had moeten beginnen:
edit: Blijkbaar is de film op geen enkele manier meer te bekijken. Aangezien Zanger Rinus tot dusver niet gestopt is met zijn video's, is mijn theorie dat het meisje in de clip alle versies heeft laten verwijderen. Omdat het al duidelijk was dat ze al spijt had van de actie, lang voordat deze openbaar gemaakt werd, kan ik daar alleen maar respect voor opbrengen. Bovendien blijkt internet zich altijd te vullen met nieuwe idioten, dus er ligt nog veel moois in het verschiet.
Posts tonen met het label rollen met de ogen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label rollen met de ogen. Alle posts tonen
maandag 13 september 2010
dinsdag 10 augustus 2010
Twee opmerkingen.
In het voorbijgaan...
Vandaag liep ik in een boekhandel waar ik opeens een schelle meisjesstem hoorde vragen: 'Wat is Science-fiction?' Ik keek op.
Het bleek te gaan om een meisje van middelbare schoolleeftijd, die dat aan een jongen vroeg die blijkbaar bij haar hoorde. Ze herhaalde de vraag nog een keer om daarna opeens op te merken dat ze het op school had geleerd. 'Dat is echt gebeurd. Of toch niet?' Gelukkig liepen ze daarna verder.
...om even later weer terug te keren. Het meisje vroeg weer wat Science-fiction was, ik keek op en op dat moment keek ze even met haar blauwe ogen mijn kant uit. Ik moest de neiging om haar uit te lachen onderdrukken en besloot haar ook maar geen serieus antwoord te geven. Ik hoop voor haar dat ze bewust mensen wilde irriteren (wat een teken is van een boeiende persoonlijkheid), want ik moet er niet aan denken dat ze echt niet weet wat science-fiction is. Stel je voor dat het normaal is dat niemand meer weet wat het is....
Op het net.
Waar de meeste landen het vroeger deden met de iconische naar de lezer kijkende vinger, volstaat dit tegenwoordig niet meer om kanonnenvoer te werven. Nee, tegenwoordig moeten het flitsende beelden van landingen met boten of abseilen uit helikopters jongeren ervan overtuigen dat oorlogje spelen leuk is.
Dan zien zij dit in de Oekraïne anders, geen stoere drills, waden in de modder of iets anders dat je in een negen tot vijf baan niet hebt. Nee, waarom gaat een jonge Oekraïner naar het leger. Een contract, een echt contract. En in de avond vrij om naar de disco te gaan om de mooie meiden aan te treffen die je net al bewonderend een kruik water aanboden. Blijkbaar is een normale baan daar al spectaculair:
Vandaag liep ik in een boekhandel waar ik opeens een schelle meisjesstem hoorde vragen: 'Wat is Science-fiction?' Ik keek op.
Het bleek te gaan om een meisje van middelbare schoolleeftijd, die dat aan een jongen vroeg die blijkbaar bij haar hoorde. Ze herhaalde de vraag nog een keer om daarna opeens op te merken dat ze het op school had geleerd. 'Dat is echt gebeurd. Of toch niet?' Gelukkig liepen ze daarna verder.
...om even later weer terug te keren. Het meisje vroeg weer wat Science-fiction was, ik keek op en op dat moment keek ze even met haar blauwe ogen mijn kant uit. Ik moest de neiging om haar uit te lachen onderdrukken en besloot haar ook maar geen serieus antwoord te geven. Ik hoop voor haar dat ze bewust mensen wilde irriteren (wat een teken is van een boeiende persoonlijkheid), want ik moet er niet aan denken dat ze echt niet weet wat science-fiction is. Stel je voor dat het normaal is dat niemand meer weet wat het is....
Op het net.
Waar de meeste landen het vroeger deden met de iconische naar de lezer kijkende vinger, volstaat dit tegenwoordig niet meer om kanonnenvoer te werven. Nee, tegenwoordig moeten het flitsende beelden van landingen met boten of abseilen uit helikopters jongeren ervan overtuigen dat oorlogje spelen leuk is.
Dan zien zij dit in de Oekraïne anders, geen stoere drills, waden in de modder of iets anders dat je in een negen tot vijf baan niet hebt. Nee, waarom gaat een jonge Oekraïner naar het leger. Een contract, een echt contract. En in de avond vrij om naar de disco te gaan om de mooie meiden aan te treffen die je net al bewonderend een kruik water aanboden. Blijkbaar is een normale baan daar al spectaculair:
Abonneren op:
Posts (Atom)